Erguvan (Cercis siliquastrum), baklagiller (Fabaceae) familyasından, 10 metreye kadar boylanabilen, tek gövdeli, yaprak döken, çalı görünümünde bir ağaççıktır.
Yapraklar karşılıklı, basit, dairemsi 7-12 cm kadardır.
Dip kısmı kalp şeklinde, ucu yuvarlak, kenarlar tamdır. Gençken kırmızımsı-mor daha sonra mavi-yeşile döner. Yüzeyi dalgalı düşmeden önce sarıdır. Çiçekler 1,5-2 cm uzunluğunda kırmızı-mor 3-6 tanesi birarada bulunur. Meyve legümen (fasulye biçiminde) olup, 7-10 cm uzunluğundadır. Diğer bir önemli özelliği de toprağa azot bağlamasıdır.
Işık ağacıdır. Kışın donlardan bazen etkilenir. Anavatanı Güney Avrupa ve Batı Asya'dır. Türkiye'de Ege ve Marmara Bölgesi'nde yayılış yapar. Tohum ve çelikle üretilir. Tohumlarda kabuk sertliğinden kaynaklanan çimlenme engeli vardır. Tohumlar 2-3 dakika sıcak su ve 24 saat ılık suda bırakıldıktan sonra ilkbaharda ekilir. Çelikle üretim Temmuz-Ağustos aylarında alınan yarı odunsu çeliklerle yapılır.
Erguvan, yapraklanmadan önce Nisan ayı sonuyla Mayıs ayı başında yalnızca birkaç haftalığına baharın müjdecisi kabul edilen morumsu pembe renkte çiçekler açar. Bazı Hıristiyan inanışlarına göre İsa'nın ihanet eden havarisi Yahuda kendini bu ağaca asmıştır. Efsaneye göre bu olaydan sonra önceleri beyaz olan erguvan çiçekleri utançtan ya da kandan kırmızıya dönmüştür.
Yazın sap kısmından girintili yuvarlak yaprakları olur. Sonbaharda ise fasulye benzeri tohumlar bırakır. Erguvan çiçeği havaların güzel gitmesi durumunda bazı sonbaharlarda da açar.
Erguvan, İstanbul'u, özellikle de İstanbul boğazını bahar aylarında kendine has mor rengine büründürür. Bizans ve Hristiyanlığın önemli imgelerindendir. Erguvan moru Bizans hükümdarlarının kıyafetlerinde kullanılan bir renktir. Doğal yollarla üretilen en zor zenk olduğu için, bir zenginlik ve güç belirtisiydi; imparator dışında hiç kimse mor pelerin takamazdı.
Erguvan, yüzyıllar boyu Bursa şehrinin de simgesi olmuştur. Osmanlı Sultanı Yıldırım Bayezit'in damadı Anadolu erenlerinden Emir Sultan'ın her yıl erguvan açma mevsiminde Bursa'da müritleriyle buluşması nedeniyle 14. yüzyıldan itibaren düzenlemeye başlanan erguvan şenlikleri, şehrin ekonomisine olumlu etkilerinden dolayı 19. yüzyıla kadar gelenek olarak sürdürülmüştür; günümüzde bu şenlikleri yeniden canlandırma çabası vardır.
Ağaç Formu,Genel Görünüm ve Özellikleri;Yaprak döken, orta büyüklükte, güzel çiçekler açan bir ağaçtır. Kökleri yardımıyla havanın serbest azotunu bağlar.kendisi ve yakınındaki bitkiler bu azotu kullanır.
Ortalama ömrü, Ortalama boy ve çapı (çevresi) :10-12 m' ye kadar boylanabilir.
Yaprak;Yaprakları almaşlı dizilişli, yuvarlak,dip kenarı yürek biçiminde, tüysüz, tam kenarlıdır. Yaprak sapı 1cm civarındadır. 7 -12 cmdir. Yapraklar tazeyken bronz, pembemsi renklidir.
Gövde ;Gençken gri renkli gövdesi vardır, yaşlandıkça, koyu kahverengiye döner
Çiçek; İlkbaharda yapraklanma öncesi çiçek açar.Çiçekleri pembemsi eflatun renklidir, uzunca saplı 3-8 çiçekli salkım şeklindedir.Yaşlı gövdesi bile çiçek açar. Çiçekler hermafrodittir.
Sürgün; Sürgünler kalın zikzak yapar, kırmızı-kahve renklidir. Üzerinde gözle görülebilen çok sayıda yuvarlak lentisel mevcuttur.
Meyve/Tohum; Meyvesi tek karpelden oluşan, olgunlaştığında damar-sırt hattı ile karın hattından açılan kuru meyve tipidir. 9-10 cm uzunluğunda 2,5cm genişliğinde kızılımsı kahve rengindedir.
Kök yapısı; Saçak kök sistemine sahiptir
Çiçek rengi; Koyu pembe- eflatun.
Bakım isteği Azdır.
İklim isteği ;Ilıman iklim bitkisidir, -10°C ye dayanır.
Işık isteği; Tam güneş, hafif gölge.
Toprak isteği; Hafif ve ,süzek, kumlu tınlı toprakları sever. Ancak ağır topraklar hariç her çeşit toprakta yetişir. Toprak pH sının konusunda tercihi yoktur.
Su isteği Su ihtiyacı azdır, kurağa tahammüllüdür.
Hava kirliliğine dayanıklılığı ;Dayanıklıdır.
Üretilmesi;Tohumdan yetiştirilir, 24 saat sıcak suda şişirilip sonrasında 3 ay buzdolabında katlanarak üretilir. Köklü dip sürgünlerinde ayırma ile de üretilir. Çelikler sadece köklendirme hormonu yardımıyla köklenir. Ancak yüzdesi düşüktür. Ayrıca Temmuz/Ağustos aylarında alınan yarı odunsu çeliklerle de üretilmektedir.
Hastalık ve zararlıları Hastalık ve zararlılara karşı dayanıklıdır.
Fonksiyonel kullanımı; Taze çiçekleri ve yaprakları yenilebilir. Kerestesi çok güzel cila kabul eder.Bu sebeple mobilya sanayisinde kaplama tahtası olarak kullanılır.
Peyzajda kullanımı; Çim alanların içerisinde tek veya gruplar halinde kullanılır.
Fizyolojik problemler
Türkiye doğal yaşam alanları Ege ve Akdeniz bölgeleri,Marmara kıyılar,Güneydoğu Anadolu..
Türkiye'de orman olarak kapladığı alan,orman özelliği Dere kıyılarında, vadilerde,yamaçlarda ve ormanların koruma alanlarında yer alır.
Yurt dışı dağılımı Güney Afrika, Batı Asya, Ortadoğu, Avrupa,Avustralya, Hint Okyanusu,Pasifik Okyanusu, Güney Amerika.
Odunu çok serttir.
